فیبر نوری (بخش اول)


فیبر نوری


در مطلب قبل در مورد کابل کواکسیال و کابل های زوج به هم تابیده واینکه چطور کابل مناسب خود را انتخاب کنیم، صحبت کردیم.در این مقاله به کابل های فیبر نوری و تکنولوژی مربوط به آن خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

دغدغه انتقال اطلاعات از طریق امواج نور از دیرباز ذهن بشر را به خود مشغول کرده است و از طرفی به دلیل سرعت بالای نور نسبت به سایر مواد موجود در طبیعت، علاقه به استفاده از آن همواره چالشی برای دانشمندان این عرصه بوده است.
علی رقم محدودیت های موجود برای تبدیل این ایده به واقعیت، دانشمندان موفق به ساخت تکنولوژی  آن شدند. از جمله این تلاش‌ها می‌توان به تلگراف نوری تعبیه شده در برج‌های مختلف اشاره نمود. این سیستم که در سال 1790 میلادی توسط برادران چپ ابداع شد. در 1845 هدایت نور در میان فواره های آب مطرح شد که منجر به کشف تیندال، فیزیکدان انگلیسی شد که ثابت کرد نورمی‌تواند از یک جریان منحنی آب گذر کند.

در ایران در اوایل دهه ۶۰، مجتمع تولید فیبر نوری در پونک تهران برپا شد و در سال ۱۳۷۳ تولید فیبر نوری با ظرفیت ۵۰٫۰۰۰ کیلومتر در سال در ایران آغاز شد. در دیگر شهرهای بزرگ ایران نیز فعالیت استفاده از کابل‌های نوری آغاز شد تا در آینده نزدیک از طریق یک شبکه ملی مخابرات نوری به هم بپیوندند.

در نتیجه می‌توان اثبات نمود که یک سیگنال نوری قابلیت شکسته شدن را دارد. در 1880 گراهام بل با اختراع تلفن نوری خود توانست صدا را از طریق امواج نور ارسال کندکه مورد استقبال قرار نگرفت. در نهایت اولین بار در دهه 1950 میلادی فیبر نوری برای آندوسکوپی ساخته، و از آن برای تصویر برداری از داخل بدن انسان استفاده شد. در اوایل سال ١٩۶٠ میلادی با اختراع اشعه لیزر ارتباطات فیبرنـوری ممكـن گردیـد.

در سـال ١٩۶۶ میلادی، دانشمندان در این نظریه كه نور در الیاف شیشهای هدایت میشود پیشـرفت كردنـد كـه حاصل آن از كابلھای معمولی بسیار سودمندتر بود. چرا كه فیبرنوری بسـیار سـبكتـر و ارزانتـر از كابل مسی است و در عین حال ظرفیت انتقالی تا چندین ھزار برابر كابل مسی دارد.

توسعه فناوری فیبر نوری طوری دنبال شد که بین سال های 1980 تا 1985 نزدیک به دو میلیون کیلومتر کابل فیبر نوری در جهان نصب شد.